Iakovos Psarras
Γέννηση 1 Ιαν 1936 · Naxos, Greece
Ο Ιάκωβος Ψαρράς (Νάξος, 1936 - Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός και από τις πιο σεμνές παρουσίες του θεάτρου. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο συνδέθηκε στενά αφού συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τους περισσότερους σκηνοθέτες και έπαιξε πολλούς ρόλους. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε το 1957, σε ηλικία 20 ετών. Από τότε και για 50 συναπτά χρόνια, υπηρέτησε το Εθνικό Θέατρο. Παντρεύτηκε τις ηθοποιούς Μαρούλα Ρώτα (με την οποία απέκτησε μια κόρη) και Λιάνα Λαζαρίδου (με την οποία απέκτησε άλλη μια κόρη). Το ντεμπούτο έγινε με το θίασο του Αλέκου Αλεξανδράκη στο έργο του Πρίσλεϊ O ανακριτής έρχεται και συνέχισε με τους θιάσους Μουσούρη, Παπά, Λαμπέτη, Μινωτή- Παξινού και πολλών μεγάλων ηθοποιών, όπως και με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, με το ΚΘΒΕ και με το Εθνικό (1976- 1997). Υπήρξε δάσκαλος στη Σχολή του Εθνικού. Το 1964 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Άρματος Θεάτρου. Το 2000 επέστρεψε στο Εθνικό για να παίξει τον ρόλο του θεράποντα στον Οιδίποδα. Παρέμεινε στο θέατρο μέχρι το τέλος της ζωής του. Η τελευταία του εμφάνισή έγινε στην Ανδρομάχη του Ευριπίδη, που περιόδευε σε όλη την Ελλάδα έως τον Σεπτέμβριο του 2006. Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες, όπως Ώρες αγάπης, ώρες πολέμου (1970) και Η δίκη των δικαστών (1974). Εκτός από ηθοποιός, ήταν και λογοτέχνης καθώς ασχολήθηκε με την ποίηση. Το 1978 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή Μνήμες . Τα τελευταία χρόνια έπαιξε σε ταινίες μικρού μήκους, με τελευταία το Όλα πάνε ρολόι (2002). Ο Ιάκωβος Ψαρράς εμφανίστηκε σε 94 τηλεοπτικά θεατρικά έργα - κυρίως στο θέατρο της Δευτέρας αλλά και σε άλλες θεατρικές παραγωγές της κρατικής τηλεόρασης. Εμφανίστηκε επίσης σε κωμικές και δραματικές σειρές της μικρής οθόνης. Ορισμένες τηλεοπτικές συμμετοχές του ήταν σε σειρές, όπως η Μαντάμ Σουσού (1972), Οι Δίκαιοι (1974), Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία (1985), Το σόι μας (1992), Τρίτο στεφάνι (1995), Το χρώμα του φεγγαριού (1996). Το τηλεοπτικό κύκνειο άσμα του ήταν η σειρά Alma libre: Ελεύθερη Ψυχή (2001). (Πηγή: Βικιπαίδεια)
